De start van de eerste etappe was een heftige. We startte in ruim 25 knopen wind. Na een redelijke start moest ik mijn proto naar de upwind boei manouvren. Ik had goede snelheid, maar kon alleen geen hoogte houden. Maar dat verbaasde me niets aangezien ik voor de 2e keer in de boot voer. Vlak voor de aabdewindse boei werd ik geraakt door een spanjaard die mij niet had gezien, terwijl ik duidelijk voorrand had. Mijn bood werd in een overstag geduwd en lag direct op een oor. Gelukkig was er geen schade aan de romp, maar mijn grootzeil was wel gescheurt onder het eerste rif. Na het ronden van de bovenboei ging de A1 (kleine spinnaker met rif) erop. Direct surfte ik met ruim 14 knopen en begon ik boten in te halen. Ongeveer elke 10 minuten broachde ik om daarna weer door te varen. Het was nogal hetfig. De wind bleef maar toenemen (vlagen van 35 knopen). Die spinnaker moest eraf, maar hoe? De boot was volledig out of control en ik kon het roer niet loslaten. Maar hij moest eraf, en dat werd een dure manouvre. De spi viel ik het water en scheurde volledig in 2en. Jammer van de spi, direct de gennaker erop. Ongeloofelijk, met minimaal 15 knopen surfde de boot van de golven af alsof het niets was. Het roer voelde volledig neutraal! Na 4 uur in een soort windwaterbaan te varen met de gennaker hoorde ik een harde knal! De mast stond er gelukkig nog op! Toch maar de gennaker weghalen. Bleek dat het blok van de gennaker en een 8mm dik carbon bevestigingspunt volledig was geexplodeerd! Onder grootzeil en solent, allebij met een rif, deed ik nog steeds 13 knopen! De solent die ik net gekocht bleek te lang, dus kon ik deze alleen maar met een rif zeilen. Toen het donker werd viel ineens de autopilot uit! Er zat niets anders op dan de zeilen naar beneden te halen en op zoek te gaan naar het probleem. Au! dat deed veel pijn wetende dat de rest van de vloot met ongeveer 10 knopen snelheid voer terwijl ik met 2 knopen dobberde! Na 4 uur dobberen kwam ik erachter dat er een te lichte zekering in de pilot drive zat. Toen besloot ik toch maar gas terug te nemen om niets meer kapot te maken. Het resultaat bij de finish, een negende plek, was uiteindelijk toch een beetje teleurstellend. Met een lange kluslijst zit ik nu in Gijon! op naar de start op maandag!
De start van de eerste etappe was een heftige. We startte in ruim 25 knopen wind. Na een redelijke start moest ik mijn proto naar de upwind boei manouvren. Ik had goede snelheid, maar kon alleen geen hoogte houden. Maar dat verbaasde me niets aangezien ik voor de 2e keer in de boot voer. Vlak voor de aabdewindse boei werd ik geraakt door een spanjaard die mij niet had gezien, terwijl ik duidelijk voorrand had. Mijn bood werd in een overstag geduwd en lag direct op een oor. Gelukkig was er geen schade aan de romp, maar mijn grootzeil was wel gescheurt onder het eerste rif. Na het ronden van de bovenboei ging de A1 (kleine spinnaker met rif) erop. Direct surfte ik met ruim 14 knopen en begon ik boten in te halen. Ongeveer elke 10 minuten broachde ik om daarna weer door te varen. Het was nogal hetfig. De wind bleef maar toenemen (vlagen van 35 knopen). Die spinnaker moest eraf, maar hoe? De boot was volledig out of control en ik kon het roer niet loslaten. Maar hij moest eraf, en dat werd een dure manouvre. De spi viel ik het water en scheurde volledig in 2en. Jammer van de spi, direct de gennaker erop. Ongeloofelijk, met minimaal 15 knopen surfde de boot van de golven af alsof het niets was. Het roer voelde volledig neutraal! Na 4 uur in een soort windwaterbaan te varen met de gennaker hoorde ik een harde knal! De mast stond er gelukkig nog op! Toch maar de gennaker weghalen. Bleek dat het blok van de gennaker en een 8mm dik carbon bevestigingspunt volledig was geexplodeerd! Onder grootzeil en solent, allebij met een rif, deed ik nog steeds 13 knopen! De solent die ik net gekocht bleek te lang, dus kon ik deze alleen maar met een rif zeilen. Toen het donker werd viel ineens de autopilot uit! Er zat niets anders op dan de zeilen naar beneden te halen en op zoek te gaan naar het probleem. Au! dat deed veel pijn wetende dat de rest van de vloot met ongeveer 10 knopen snelheid voer terwijl ik met 2 knopen dobberde! Na 4 uur dobberen kwam ik erachter dat er een te lichte zekering in de pilot drive zat. Toen besloot ik toch maar gas terug te nemen om niets meer kapot te maken. Het resultaat bij de finish, een negende plek, was uiteindelijk toch een beetje teleurstellend. Met een lange kluslijst zit ik nu in Gijon! op naar de start op maandag!
