Waar moet ik beginnen? Het was een ongelovelijke ervaring en een fantastische race. Het heeft al mijn verwachtingen overtroffen! Met gemengde gevoelens gleed ik zaterdag ochtend over de finishlijn. Het is afgelopen. Misschien zijn dit wel de laatste meters die ik in de T-Mobile One zeil in een race. Daarentegen was ik heel blij om mijn vriendin Cleo, mijn ouders, mijn broers en iedereen die mij gesteund heeft weer te zien. Ik kreeg een fantastisch onthaal met een champagnebad!

Doodop maar voldaan ben ik als 9de gefinished in de Transat 650 2007. Het was een ongelofelijke ervaring en een waanzinnig spannende race. Als ik weer onder de levenden ben vertel ik jullie graag meer! 

Het blijkt dat de bakens van een groot aantal boten rond een bepaalde breedte / lengte graad ermee zijn gestopt. Dit houdt in dat de exacte posities niet meer worden doorgegeven aan de organisatie. De volgboten zijn echter op de hoogte en laten weten dat de schippers in orde zijn. Wij vermoeden dat Lucas vrijdagnacht / zaterdag aan zal komen in Salvador de Bahia! Een exacte positie en plaats van Lucas binnen het klassement is echter nog niet bekend. Zodra er meer bekend is dan laten wij dat weten!

Lucas Schröder heeft zich vastgebeten in de top van het klassement. De onderlinge verschillen tussen de top tien van het seriebotenklassement zijn minimaal. In de loop van vandaag zal de Nederlander de evenaar oversteken en een offer brengen aan Neptunus.

In de avond van dinsdag op woensdag heeft Lucas Schröder zijn spinnakerboom en spinnaker gescheurd. De wedstrijdleiding, die aan boord van volgboten achter de vloot wedstrijdzeilers aanvaart, maakte dat bekend. De details over het hoe en waarom zijn niet gepubliceerd. Wel meldt de organisatie dat alles ‘ok’ is aan boord en Schröder de boel weer gerepareerd heeft.

Lucas Schröder is vandaag met zijn T-Mobile One de top tien binnengezeild. De Amsterdammer ligt momenteel op een negende plek en bevindt zich midden in de zogeheten doldrums, de gordel van windstilte rond de evenaar.

(De foto is genomen door de volgboot, de Max Havelaar, die Lucas afgelopen nacht is tegen gekomen)

Ik ben weer geland! Na een fantastische eerste etappe ben ik weer op aarde geland, letterlijk en figuurlijk! Ik was niet alleen heel blij over mijn resultaat, ik was ook doodop! Ik heb de afgelopen 2 dagen geslapen, geslapen en nog eens geslapen. De uren dat ik wakker was heb ik voornamelijk besteed aan napraten onder het genot van een cafe au lait.Na de start voelde het eigenlijk als een "gewone" race. Vorig jaar heb ik eenzelfde afstand gezeild in de azorenrace. Maar tijdens het napraten op de steiger merk je al snel dat de Transat toch echt iets anders is. Iedereen die aan deze race meedoet heeft meer dan 2 jaar van zijn leven gewijd aan dit evenement. Sommige doen mee voor het avontuur, maar veel willen toch ook een resultaat neerzetten. En met de Transat is dat letterlijk nu of nooit! 

Op de vroege dinsdagmorgen 25 september, een week na vertrek, gleed de T-Mobile One van Lucas Schröder als vijfde over de finish in Madeira. Daarmee zet de Amsterdammer het beste Nederlandse Transat-resultaat ooit neer. Bovendien haalt hij zijn persoonlijke doelstelling van top vijf, wat nog veel belangrijker is. Een geweldige prestatie!

Hoewel hij zondagmorgen nog ‘maar’ 324,09 nautische mijlen van de finish verwijderd was, is de race voor Lucas Schröder nog lang niet gelopen. Sinds vrijdag klom hij op van de zevende naar de vierde plek om vannacht weer twee plekken prijs te moeten geven. Het is dus ongemeen spannend. Met een sterke noordnoordoostenwind liep de T-Mobile One vanochtend 10,5 knopen onder spinnaker. Op 3 mijl voorsprong en ten oosten van Lucas, had de nummer vijf (Vincent Barnoud) 7,6 knopen snelheid. Gistermiddag toonde het positierapport het omgekeerd beeld. Toen gleed de T-Mobile One met 4,8 knopen over de Atlantische Oceaan, terwijl zijn oostelijk gelegen concurrenten Vincent Barmoud en David Krizep respectievelijk 7 en 8 knopen voeren. Zo konden zij uiteindelijk Lucas passeren.

Deze vrijdagmorgen koerst Lucas met een snelheid van circa 10,2 knopen richting Madeira. Dat is genieten. De eerste mijlpaal, die van Cap Finisterre, ligt achter hem. Daarmee behoort ook de Golf van Transgascogne tot de verleden tijd. Rond de klok van 5.00 uur bevond de T-Mobile One zich als zevende serieboot net onder Cap Finisterre. Het weerbeeld wordt bepaald door een hogedrukgebied boven de Azoren met de daarbij behorende passaatwind. Er waait een matige noordnoordoostenwind. Lucas heeft nu waarschijnlijk zijn ritme gevonden en kan zich daarmee volledig op de race richten.

Na een voorzichtige start rukt de T-Mobile One van Lucas Schröder gestaag op. Voorzichtigheid was ook geboden, zo ondervond de Sloveen Andraz Mihelin. Vlak na het startschot kwam hij in aanvaring met een toeschouwerboot. Ondanks een beschadigd zwaard kon de onfortuinlijke schipper, die als favoriet geldt, zijn race vervolgen. Na de bovenboei konden de spinnakers erop. De noordnoordoostenwind was toen nog zo’n 15 knopen sterk. Dat in combinatie met een lange deining en volop zonneschijn moet Lucas zeker bevallen hebben.

Op dinsdag 18 september 2007 vertrokken de 89 Mini 6,50-zeilers onder ideale zeilomstandigheden in de eerste etappe van de Transat 6,50 richting Madeira. Het startschot voor deze 1.100 mijl lange race klonk om 12.38 uur. Op dat moment stond er een noordnoordoostenwind van circa 15 knopen en er was volop zonneschijn. De deelnemers rondden eerst de bovenboei, waarna zij hun spinnakers hezen om koers te  zetten richting Kaap Finisterre. Onder hen bevonden zich ook de drie Nederlanders Jelmer Bouw, Lucas Schröder en Koen van Esch. Met 89 boten op de lijn was de start een indrukwekkend spektakel. Bouw en Van Esch vertrokken uiterst scherp en kwamen sterk uit de startblokken. Schröder nam het zekere voor het onzekere en koos voor een rustiger begin, net iets buiten de grote drukte op de lijn. Direct na de bovenboei begon hij aan een opmars.

Vandaag maakte de organisatie bekend dat dinsdagmiddag om 12.30 uur alsnog het startschot voor de vijftiende Transat 6,50 klinkt. Niet ter hoogte van Fort Boyard, maar gewoon voor de kust van La Rochelle. "En op dit moment wordt er heel lichtweer voorspeld", laat Lucas Schröder vanuit het zonnige Frankrijk weten.

(foto: De laatste strategiebespreking op de avond voor de start met Lucas, Francisco Lobato, Nicko Brennan, Charles Euverte en Koen van Esch)

Nog drie nachtjes slapen en dan is het zover! De start van de Transat 6.50 waar ik 2 jaar naartoe hebt geleefd. De boot is klaar en ik ben met de laatste dingen bezig. Morgen begin ik met het bekijken van de weersvoorspelling van de komende week. De rest van de ochtend ben ik bezig met het voorbereiden van de navigatie. Na de luch is het shoppen geblazen. Eind van de dag heb ik de eerste weerbriefing van Jean-Yves.

Het is af en toe lastig om mijn zenuwen in bedwang te houden. Er is altijd weer iets te bedenken om harder te varen, er is altijd wat te klussen of te leren. Gelukkig zijn de hulptroepen gearriveerd (mijn vriendin Cleo en een zeilmaatje Gert-Jan). Zij helpen mij enorm door klussen uit handen te nemen.

Ik moet toch zeggen dat ik mij enorm bevoorrecht voel dat ik hier nu ben. Zoveel mensen hebben mij geholpen om hier te zijn. Maar het is toch echt mijn coach Charles die mij hier aan de start heeft gekregen. Nu gaat het gebeuren, ik ben er klaar voor! Als je alvast wil inleven in de race, bekijk dan even deze video's. Daarin laat ik zien hoe ik slaap, eet en mijn zeilen voorbereid!

Tot in Madeira!!!

Vorige week was ik nog een paar dagen alleen met ons schip op Terschelling. Het was nog redelijk druk in de jachthaven met als gevolg dat ik naast een ander schip afgemeerd lag. Toen ik na een avondje op stap geweest te zijn terugkwam lag er een briefje aan boord. “Geachte familie Schollevaar (zo heet het schip) wij willen morgen graag om 05.00 uur vertrekken. Dank”. Oké, er zat niets anders op, even een paar uurtjes slapen en dan weer op. Ruimte maken zodat de buren konden vertrekken. Daar sta je dan alleen midden in de nacht te klooien met lijntjes om je schipweer netjes langs de kant te krijgen. Het was een bewolkte donkere nacht. Alleen het flauwe schijnsel van de Brandaris zorgde dat ik af en toe iets kon zien.

Maandag nacht (27 aug) kwam ik aan in de haven van Les Sables D'olonne. Daar liet ik de T-Mobile One een kleine 4 weken geleden achter. De tijd in Nederland heb ik voornamelijk gevuld met het besturen van de route van de Transat en de weerpatronen. Daarna moest er het nodige besteld worden zoals reserve onderdelen, eten, medicijnen en zeekaarten. Gaastra heeft mij ook nog voorzien van de nieuwste lijn thermische kleding. Nu ik in Les Sables zit komt de race echt dichtbij. Ik ben nog redelijk relaxed, maar dat zal waarschijnlijk wel anders zijn vlak voor de start. Deze week werken Charles en ik nog aan de boot om haar te optimaliseren. Daarna volgt er een warming up training met onze trainer Tanguy. De laatste week voor de start zal voornamelijk bestaan uit het bestuderen van het weer & strategie en verplichte briefings. Ik houd jullie op de hoogte!