Ik besef me dat ik dit bericht wat laat schrijf (vanaf een zonovergoten terras in Lorient), maar sinds de finish heb ik nog weinig tijd gevonden. Inmiddels heb ik de boot naar Lorient gezeild (ongeveer 24 uur na de finish in La Rochelle) en sta ik op het punt om naar Nederland te vertrekken. De tweede etappe was een ontzetend koude maar gave en leerzame etappe! Alles bleef heel en ik kon de snelheid van alle top proto's prima matchen. Nu nog werken aan het ritme aan boord.

De start van de eerste etappe was een heftige. We startte in ruim 25 knopen wind. Na een redelijke start moest ik mijn proto naar de upwind boei manouvren. Ik had goede snelheid, maar kon alleen geen hoogte houden. Maar dat verbaasde me niets aangezien ik voor de 2e keer in de boot voer. Vlak voor de aabdewindse boei werd ik geraakt door een spanjaard die mij niet had gezien, terwijl ik duidelijk voorrand had. Mijn bood werd in een overstag geduwd en lag direct op een oor. Gelukkig was er geen schade aan de romp, maar mijn grootzeil was wel gescheurt onder het eerste rif. Na het ronden van de bovenboei ging de A1 (kleine spinnaker met rif) erop. Direct surfte ik met ruim 14 knopen en begon ik boten in te halen. Ongeveer elke 10 minuten broachde ik om daarna weer door te varen. Het was nogal hetfig. De wind bleef maar toenemen (vlagen van 35 knopen). Die spinnaker moest eraf, maar hoe? De boot was volledig out of control en ik kon het roer niet loslaten. Maar hij moest eraf, en dat werd een dure manouvre. De spi viel ik het water en scheurde volledig in 2en. Jammer van de spi, direct de gennaker erop. Ongeloofelijk, met minimaal 15 knopen surfde de boot van de golven af alsof het niets was. Het roer voelde volledig neutraal! Na 4 uur in een soort windwaterbaan te varen met de gennaker hoorde ik een harde knal! De mast stond er gelukkig nog op! Toch maar de gennaker weghalen. Bleek dat het blok van de gennaker en een 8mm dik carbon bevestigingspunt volledig was geexplodeerd! Onder grootzeil en solent, allebij met een rif, deed ik nog steeds 13 knopen! De solent die ik net gekocht bleek te lang, dus kon ik deze alleen maar met een rif zeilen. Toen het donker werd viel ineens de autopilot uit! Er zat niets anders op dan de zeilen naar beneden te halen en op zoek te gaan naar het probleem. Au! dat deed veel pijn wetende dat de rest van de vloot met ongeveer 10 knopen snelheid voer terwijl ik met 2 knopen dobberde! Na 4 uur dobberen kwam ik erachter dat er een te lichte zekering in de pilot drive zat. Toen besloot ik toch maar gas terug te nemen om niets meer kapot te maken. Het resultaat bij de finish, een negende plek, was uiteindelijk toch een beetje teleurstellend. Met een lange kluslijst zit ik nu in Gijon! op naar de start op maandag!

De ene dag uitstel heeft me de tijd gegeven de boot in goede conditie te krijgen en mij op een normale manier voor te bereiden op de race. Met de voorbereiding van een race kan je rustig twee dagen bezig zijn. Gelukkig zeilen we niet langs de kust, dus dat scheelt veel uitzoekwerk. Ik heb vanochtend eerst de belangrijke GPS punten op de kaart geplot, vervolgens de getijden bekeken. Uiteindelijk heb ik het weer bekeken. Het plan ziet er ongeveer als volgt uit:

1. Start: De eerste 2 mijl upwind in de baai van La Rochelle zoek ik direct de kant van La Rochelle op om de sterke stroom te ontwijken
2. De baai uit zeilen we met NNW 20-25 knopen wind. Met die windhoek (130) is het kiezen tussen de Code 5 of kleine spi
3. De eerste nacht in zal de wind toenemen (25 knopen) en langzaam naar links draaien (NW). Dan moet ik waarschijnlijk omschakelen naar de code0 (lees gennaker). Ik probeer wat ten NW van de vloot te blijven om het draaien van de wind verder naar het westen te anticiperen. Zolang we nog op het continentale plat varen staat er een flinke golfslag (2 meter +)
4. in de ochtend komen we in een overgangszone terecht met variabele wind. Daarna krijgen we bij de kust van Gijon een stabielere westewind van ca 15 knopen. Het laaste stukje is dus upwind.

Omdat ik nog weinig heb gevaren met de boot wil ik in de buurt blijven van andere proto's. Zo kan ik goed zien of mijn snelheid goed is. Ik ga dus voor een vrij conservatief plan. Mijn uitdaging is snelheid houden door de juiste combinatie van zeilkeuze/kielhelling/ballastgewicht/zwaardhoogte en zeiltrim. Niet echt makkelijk dus. Om een indruk te geven van de complexiteit van een proto hierbij mijn polars :-). Daar staan alle cobinaties met windhoek en windsnelheid. Tot in Gijon!

Vandaag zou de boot in het water gaan. Om elf uur zat de kiel erin. Alleen nog de kieldekplaat en de boot kon het water in. Toen bleek dat de plaat niet paste op mijn nieuwe achterscharnier. Deze stak ca. 2mm teveel uit. Shit shit shit! De kiel moest er weer uit om de scharnier eruit te halen en deze aante passenDat heeft me uiteindelijk de hele middag bezig gehouden! hierbij enkele foto's van de boosdoener. Morgen uiteindelijk het water in!

Alles is net wat lastiger met een proto, en dat geld zeker voor het tuigen van de mast. Na genoten te hebben van een prachtige zonsopgang met een cafe au lait stond ik om 8 uur s'ochtends bij mijn boot om mijn nieuwe verstaging van PBO aan de mast te bevestigen. En dat gaat niet met schroeven of harpjes, maar me ouderwets knoopwerk. Dat noemen ze nu heel gaaf lashings.. En dan niet een, maar een stuk of dertig. Ik heb wat foto's bijgesloten. Om 22.30 stond ik de laatste lashing vast te maken met een hoofdlampje. Wat een klus. En dan is het nog niet klaar. Morgen gaat de boot in het water, daarna de mast erop.